Bir varmış bir yokmuş evvel vakit içinde kalbur saman içinde dönemin birinde ormanda yaşayan bir köstebek varmış. Bu köstebek devamlı yiyecek yer ve asla doymazmış. Bu yüzden de adı Obur muş.

Obur yalnız kendi yiyeceklerini yemez, toprağın altından gider ve öteki hayvanların bahçelerine ektikleri yiyecekleri de yermiş. Bu durum artık hayvanların canına tak etmiş ve Obur’a bir ders vermeye karar vermişler. Akşam olunca kimse evine girmemeye ve bahçelerinde nöbet tutmaya başlamışlar. Obur ilk olarak tavşanın bahçesine çıkmış tam havuçları almak üzereyken tavşan onu yakalamış ve tekrar bahçesine girmemesini söylemiş. Obur bahçeden çıkmış ve şansını ineğin bahçesinde denemeye karar vermiş. Toprağın altından hızlıca ineğin bahçesine çıkmış tam marulları koparacakken inek onu yakalamış ve bahçesinden çıkmasını istemiş. Obur sonrasında da yiyecek yiyemeyince öteki hayvanların bahçelerine gitmiş. Fakat hepsinde sahipleri Obur’u bahçelerinden kovmuş. Sabah olduğunda orman halkı Obur’u çağırmış. Obur toplantıya giderken fil de onun bahçesinde ki tüm yiyecekleri toplamış ve Obur’q bir tane bile sebze bırakmamış. Toplamış olduğu sebzeleri toplantının olduğu alana götürmüş. Aslan “Haftalardır ettiğimiz tüm sebzeleri yedin. Bizi asla düşünmeden kendi karnını doyurdun. Şimdi sıra bizde, bizlerden aldığın tüm sebzeler için bizde senin bahçedekileri aldık. Şimdi ne bulup yiyeceksin?” Demiş.




Obur sebzeleri gittiğinde ağlamaya başlamış. “Oldukca özür dilerim. Ben bir hata ettim, sizi asla düşünmeden tüm yiyeceklerinizi yedim. Söz veriyorum tekrar yapmayacağım.” Demiş. Obur’un hatasını anlaması üstüne hayvanlar onun sebzelerini iade etmiş. Bu vaka da Obur’a büyük bir ders olmuş. Tekrar kimsenin hakkını yememiş. Elindeki ile yetinmeyi öğrenmiş. Masal da burada bitmiş.

Daha çok kısa masal okumak isterseniz Kısa Çocuk Masalları kategorimizi inceleyebilirsiniz.




Site Adresi:

Bir cevap yazın